Gestreeld en Gekrast-Alex Roeka

Gestreeld en gekrast Ik was een kind dat keek naar de wolken Schepen op een glanzende zee Hoog door het vuur van de hemel En ik wist: eens ga ik mee Ik heb mijn kleine stad verlaten Me van mijn wortels losgescheurd En nu, al die jaren later Vraag ik me af wat er is gebeurd Gestreeld en gekrast door de liefde Gestreeld en gekrast door de tijd Gestreeld en gekrast door het leven Dat speelt met je dromen Gestreeld en gekrast Ik heb de hoge berg beklommen De mensen als mieren zien gaan En daar op de top begrepen: Nee, ik ontkom er niet aan Ik heb het kronkelpad gelopen Door het gruis en door het gras Als het spoor verdwijnt in de avond Dan wordt het stil en voel je het pas Gestreeld en gekrast door de liefde Gestreeld en gekrast door de tijd Gestreeld en gekrast door het leven Dat speelt met je dromen Gestreeld en gekrast Wat moet je doen als de nacht gaat spoken Met wat je onderweg verloor Als de mooie woorden zijn vervlogen? Vergeet en ga maar weer door Gestreeld en gekrast door de liefde Gestreeld en gekrast door de tijd Gestreeld en gekrast door het leven Dat speelt met je dromen Gestreeld en gekrast