Nevidal-Arkona

Oj, ne spitsia toj nochkoj mne Gore vizhu vo temnom sne Oj, sestra moia - Nevidal' Zasloniaet glaznicy mne Da ukryvshi krylom svoim Nam vescha o pogibeli Vizhu voroga liutogo Da stradan'ia moej Zemli Zria na nebo sinee Vospevaia Nas Donesi do Sokola Svoj skorbiaschij glas: Uletaj vo sled IAru-Solncu Rusichej veru v serdce hrania Glas slavian k bogam voznesetsia S krikom tvoim v plenu bela dnia Stoj! Ty slyshish' eho glasa vekov V nem ochertanie proshlogo - teni ushedshih bogov Vstan' v gorizonte ognej Vospoj hvalu voshodiaschemu solncu: Uslyshi, IAro! Sozhgi skvernu zharom! Da budet tak... Gde sokol v'etsia Gde slyshen krik ego Vzgliani ochami v nebo Uzri sviaschennyj znak! Uslysh' menia, IAro Sozhgi skvernu zharom! Uslysh' menia, IAro Verni vremia staro! Oj, da, Nevidal' moia Oj, da neprikaianna Oj, da moia dusha Da gorem ispolna Oj, da umiraem my Net sleda u nog moih No ne vidat' bedy Kol' na nogah stoim Oj, da IAsno-Sokolu Da nadlomiv krylo Vorog pustil po vetru Da aloe pero Oj, da Nevidal' moia Oj, da neprikaianna Oj, da moia dusha Da gorem ispolna