Sang Sawang-Ebola

ยังไม่เจอหนทาง และในหัวใจก็ยังมืดมน ใจก็ยังดิ้นรน ต้องการที่จะไปจากตรงนี้ ความมืดมนนับวัน คลืบคลานๆเข้ามาทุกที ชีวิตคงต้องมี ซักวันที่มันก็อาจจะแพ้ มันคลืบคลานเข้ามา มันครอบคลุมเข้ามา มันดูดใจดิ่งลง อย่างช้าๆ ต้องไปสู่แสงสว่าง หนทางสู่แสงสว่างอยู่ที่ไหน บอกกันให้รู้ที ต้องไปสู่แสงสว่าง ดิ้นรนสู่แสงสว่าง จากตรงนี้ ก่อนมันจะสายไป ทางที่ใจต้องไป ถึงไกลเท่าไรก็ยังต้องไป ความมืดมนมากมาย ก็ยังครอบคลุมและเข้ามาหา ใจทุรนทุรายเหมือนคนหนีตายที่ตรงเข้ามา กลัวว่าใจซักวันต้องมาแพ้ภัยให้ความมืดมิด มันคลืบคลานเข้ามา มันครอบคลุมเข้ามา มันดูดใจดิ่งลง อย่างช้าๆ ต้องไปสู่แสงสว่าง หนทางสู่แสงสว่างอยู่ที่ไหน บอกกันให้รู้ที ต้องไปสู่แสงสว่าง ดิ้นรนสู่แสงสว่าง จากตรงนี้ ก่อนมันจะสายไป หรือความมืดมนไม่มีวันสิ้นสุด หรือความมืดมน นั้นคือใจของเรา มันอยู่ข้างใน... มันคลืบคลานเข้ามา อย่างช้าๆ... ต้องไปสู่แสงสว่าง หนทางสู่แสงสว่างอยู่ที่ไหน บอกกันให้รู้ที ต้องไปสู่แสงสว่าง ดิ้นรนสู่แสงสว่าง จากตรงนี้ ก่อนมันจะสายไป ต้องไปสู่แสงสว่าง หนทางสู่แสงสว่างอยู่ที่ไหน บอกกันให้รู้ที ต้องไปสู่แสงสว่าง ดิ้นรนสู่แสงสว่าง จากตรงนี้ ก่อนมันจะสายไป ...จะทำอะไร... มันอยู่ข้างใน... มันอยู่ที่ใจ... *เอามันออกไป*