Turid Torkilsdóttir-Tyr

Vatnið rennur av høgum fjøllum Og eftir hvøssum gróti So ilt er at leggja ást við hann Ið onga leggur ímóti Dagurin líður, náttin kemur Dimmir á jørð so fríða Í morgin saðlum hestar dyst at ríða. Tað er so vánt í tínum landi tí har er veður og vindur Nògv betri er í Noregs fjøllum tú ástir við meg bindur. Dagurin líður, náttin kemur Dimmir á jørð so fríða Í morgin saðlum hestar dyst at ríða. Fylgdi hon honum so langt á leið Til gøtur tóku at skilja Tað, ið eg vendi aftur frá tar tað er ei við mín vilja. Dagurin líður, náttin kemur Dimmir á jørð so fríða Í morgin saðlum hestar dyst at ríða. Turið situr í Noregs fjøllum Hon vekir harm og pínu So møðig fellur hon blóðig tár Á báðar armar sínar Dagurin líður, náttin kemur Dimmir á jørð so fríða Í morgin saðlum hestar dyst at ríða.