Bia Dastam Begir-Moein

من از خورشیده عشقه تو جوونم من از تو، و تو رو خودم میدونم بذار بتابه خورشیدت به جونم بمون ای خوده من تا من بمونم بمون ای خوده من تا من بمونم ببین آوای شهره گریه هامو تویی فقط که میشنوی صدامو تویی تنها که با من هم زبونی تویی که مثله زندگی میمونی دلم تنگه نخون آوازه رفتن دلم تنگه نخون آوازه رفتن مثله مرگه برام از تو گذشتن مثله مرگه برام از تو گذشتن بیا دستم بگیر افتادم از پا نذار جون بسپرم اینگونه تنها تو که نیستی ببین چشمام یه دنیاست دلم سیاه تر از تموم شبهاست بیا بشکن طلسمه این شبا رو بیا نابود کن این سایه ها رو دارم از دست میرم چاره ای کن بگو باشم فقط اشاره ای کن بگو باشم فقط اشاره ای کن دلم تنگه نخون آوازه رفتن دلم تنگه نخون آوازه رفتن مثله مرگه برام از تو گذشتن مثله مرگه برام از تو گذشتن بیا دستم بگیر افتادم از پا نذار جون بسپرم اینگونه تنها تو که نیستی ببین چشمام یه دنیاست دلم سیاه تر از تموم شبهاست بیا بشکن طلسمه این شبا رو بیا نابود کن این سایه ها رو دارم از دست میرم چاره ای کن بگو باشم فقط اشاره ای کن بگو باشم فقط اشاره ای کن دلم تنگه نخون آوازه رفتن دلم تنگه نخون آوازه رفتن مثله مرگه برام از تو گذشتن مثله مرگه برام از تو گذشتن دلم تنگه نخون آوازه رفتن دلم تنگه نخون آوازه رفتن مثله مرگه برام از تو گذشتن مثله مرگه برام از تو گذشتن دلم تنگه نخون آوازه رفتن دلم تنگه نخون آوازه رفتن مثله مرگه برام از تو گذشتن مثله مرگه برام از تو گذشتن