Degar Cheh Khahi-Moein

من که عمرم را به پایت ریختم زندگیها را به پایت ریختم ای تو دیروز من و امروز من من که فردا را به پایت ریختم دیگر چه خواهی؟ دیگر چه خواهی؟ من که با خوب و بد تو ساختم ابرویم را به خاک انداختم در سفر تا هفت شهر عشق تو من که مرزی تا جنون نشناختم دیگر چه خواهی؟ دیگر چه خواهی؟ من که همچون بت پرستیدم تو را هر کجا رفتم فقط دیدم تو را با تمام گریه ها از دست تو می شکستم بغض و خندیدم تو را پس چرا ازردنم را دوست داری؟ حسرت و غم خوردنم را دوست داری؟ مثل من هرگز کسی عاشق نبوده سوختن از عشق را لایق نبوده از توام بر اتش و خاموشم از تو تا نگویی در وفا صادق نبوده هر چه می سوزم تو می گویی کم است قصه ام ورد تمام عالم است پس چرا ازردنم را دوست داری؟ حسرت و غم خوردنم را دوست داری؟ هر چه را می خواستی از من به دست اورده ای مرگ غرورم بس نبود که قصد جانم کرده ای من که دنیا را به پایت ریختم زندگیها را به پایت ریختم من که با خوب و بد تو ساختم ابرویم را به خاک انداختم دیگر چه خواهی؟ دیگر چه خواهی؟ من که همچون بت پرستیدم تو را هر کجا رفتم فقط دیدم تو را با تمام گریه ها از دست تو می شکستم بغض و خندیدم تو را پس چرا ازردنم را دوست داری؟ حسرت و غم خوردنم را دوست داری؟