Til Deg-Gåte

Til Deg - Gåte Du gledde meg så mykje Eg kan'kje gleda deg Det beste som eg hadde Var alt for små tt for deg Men denne vesle knoppen av mitt eige rosentre Den skal du ha til minne om somaren og meg I fjor haust var den berre eit snø kvitt lite nor Djupt nedi jorda på rota å t si mor Nå r somarsola vart so varm då vå ga den seg opp Og skaut så friske grø ne blad og slik ein blodraud topp Men då var hø sten her med iskald gufs frå hei og nut Det vart for seint so altfor seint han fekk kje spretta ut So laut han dø y og vondt det var då vesle livet gjekk Men lagnad stå let av han skar det finst kje rå d med slikt Og ilska rann med livet ut I tidens djupe hav Der lengt og liding sorg og sut ja alt skal glø ymast av Og rota som den grodde på må visna bort og dø y For alt som lever her på jord er liksom gras og hø y