Mevsim Kırıklıkları-İlayda Karaseki

Mevsim kırıklıklarının içerisinde ruhumu okşayan bir meltem... Kalabalığın kulaklarımı yırtıcı sesleri. Gitmek, çokça gitmek istiyorum. Beyaz bir güvercinin yumuşak bir senfoni oluşturan kanat çırpınışları arasından süzülüp konasım var gök mavisi bulutların üzerine... Gökyüzünde takılı kalmış sanki yüreğim, orada bana ait bir adam var. Yüzü can kırıklıkları ,içi burukluklarla dolup taşmış bir adam... Sanki göğlerimizi birleştirelim dercesine içime içime bakıyor. Kırıp dökülmüş yüreğimin kalanlarını istercesine beni çağırıyor . Kanat çırpınışları tırmalıyor rüzgarı. Büyük bir istekle uzanıyor ellerim ellerine... Ama yetmiyor, yetiremiyoruz bir türlü. Gerçi bunca yol ona uzanmak, göğ ona bakmak için değil miydi? Kavuşmak şart değil sevgilim, böylece de sever yüreğim yüreğini...