Marriage-WHALEX/Maximus!/HK

I just wanna die You're my ride or die Running for my life No, I'm not alright ฉันเคยคิดว่างานแต่งมันน่าเบื่อ คน 2 คนอยู่ด้วยกันตลอดมันเหลือเชื่อ ทำไมคนเราต้องรักกันสุดท้ายก็ฆ่าเกลื่อน ทำไมคนเราต้องรักกันในเมื่อ ถูกตัดขาดจากอิสระหลังสมรสกัน เชื่อใจโดยเข้าไปกอดแต่กลับหักหลังกัน คนนึงเชื่อใจตลอดแต่กลับคิดสั้น สุดท้ายเหมือนหันปลายกระบอกแล้วพร้อมจะลั่น ถ้าเกิดได้ยินเพลงนี้เธอคงคิดว่ามันเกิดอะไรขึ้น นี่คือเสียงสุดท้ายของฉันก่อนที่ฉันจะไปขึ้น บนสวรรค์ที่มีนางฟ้าหน้าตาคล้ายเธอ ทำฉันยืนอึ้ง ร่างของฉันที่อยู่บนเตียง บุหรี่ที่ตรงระเบียง สายฝนที่ร่วงลงมา ทะเลที่สีฟ้าคราม ให้ฉันได้อยู่ข้างเคียง วันที่เธออยู่คนเดียว สองแก้มที่อาบน้ำตา ให้ฉันเป็นคนที่ปาด ร่างของฉันที่อยู่บนเตียง บุหรี่ที่ตรงระเบียง สายฝนที่ร่วงลงมา ทะเลที่สีฟ้าคราม ให้ฉันได้อยู่ข้างเคียง วันที่เธออยู่คนเดียว สองแก้มที่อาบน้ำตา ให้ฉันเป็นคนที่ปาด กาฬเวลาทำให้ฉันรู้ ว่าความรักสวยงามเพียงใด ในตอนที่ไม่มีเธออยู่ มันเงียบเหงาพร้อมกับเดียวดาย ฉันเข้าใจผู้ใหญ่ที่ได้แต่งงาน ฉันรู้ซึ้งถึงความยินดี ตอนที่โตผมก็อยากจะแต่งบ้าง สร้างครอบครัว with you and me OK! ฉันนึกถึงภาพย้อนหลัง เรื่องวันแต่งงานเราคุยกัน ภาพมันใหญ่โต N i hope เธอคือ first ฉันยังจำวันสุดท้ายวันที่เราได้คุยกัน I was fuck around ที่เธอเคยนอนตรงนี้ กูยังติดอยู่ในภวังค์ในความรักนี้ ภาพวนในหัว Cant sleep อยากให้เธอกลับมาแล้วนอนด้วยกันคืนนี้ เอาหล่ะเรื่องที่ฉันพูดอยากให้เธอกลับมา All i need ฉากตอนสุดท้ายที่เธอไม่ต้องการ WTF she dont need ไม่ต้องการที่จะรู้เรื่องของคนรักไปตลอด n i need somebody hold me now oh ร่างของฉันที่อยู่บนเตียง บุหรี่ที่ตรงระเบียง สายฝนที่ร่วงลงมา ทะเลที่สีฟ้าคราม ให้ฉันได้อยู่ข้างเคียง วันที่เธออยู่คนเดียว สองแก้มที่อาบน้ำตา ให้ฉันเป็นคนที่ปาด ร่างของฉันที่อยู่บนเตียง บุหรี่ที่ตรงระเบียง สายฝนที่ร่วงลงมา ทะเลที่สีฟ้าคราม ให้ฉันได้อยู่ข้างเคียง วันที่เธออยู่คนเดียว สองแก้มที่อาบน้ำตา ให้ฉันเป็นคนที่ปาด ต่างคนต่างรักกัน ในวันที่เธอไม่อยู่ ฉันไม่อยากจะอยู่ และต่อไป ฉันคงต้องรับมัน ในวันที่เธอ ลับลา ที่เธอลับลา และฉันก็ยังคงอยู่ รักเธอมากที่สุด ฉันก็ยังไม่รู้ว่าเธอจะไปตอนไหน แต่ทั้งหมดที่ทำก็เพราะฉันรักเธอ ความรู้สึกทั้งหมดฉันให้เธอ Not they not them and not her Not they not them and not her ร่างของฉันที่อยู่บนเตียง บุหรี่ที่ตรงระเบียง สายฝนที่ร่วงลงมา ทะเลที่สีฟ้าคราม ให้ฉันได้อยู่ข้างเคียง วันที่เธออยู่คนเดียว สองแก้มที่อาบน้ำตา ให้ฉันเป็นคนที่ปาด ร่างของฉันที่อยู่บนเตียง บุหรี่ที่ตรงระเบียง สายฝนที่ร่วงลงมา ทะเลที่สีฟ้าคราม ให้ฉันได้อยู่ข้างเคียง วันที่เธออยู่คนเดียว สองแก้มที่อาบน้ำตา ให้ฉันเป็นคนที่ปาด