Unutmam Ağlarım-Dodo

Unutmam ağlarım, sayfalarca yazarım adını Boş bi kitabın ortasında hikayemiz yarım kadınım Martılar aç kalır ve perdeler kapanır Bu şehrin her sokağı seni de beni de farklı tanır Bana söyleyin çok seven böyle gider mi Lan uçurumun kenarından aşşağıya iter mi? Bi kader söyle haydi kendi ellerimde çizdiğin Bi kadın tanıdım tüm gençliğimi mahfetti Görmedi gözün Duymasın kulağın benim Bağırdım her sözü Tutmasın ellerin bir başkasının yanında mutlu olmazsın, biliyorum Bir hayli yoruldum Bu feryadım son oldu kendimi kandıramam Ölsem de unutmam bu kinim asla son bulamaz 17 yi geçtim artık 21 e kan bulamam Ben hasretimde anca seni görüyorum rüyamda Rüyalarım bana Ben sana sürgün Nasip olsun ömrüne ömrüm inan Sensizlik ölümden daha da zor gülüm Senin olsun dünya ben öldüm Yoluna serdim yarınımı dünümü bugün Kaybolan umutların dönüşü yok gülüm Artık her şeyin sonundayım Bu şehir neden sessiz olur anlamam Ve kaybolur gider yarınlar Ben bi hevesle kalktığım her bi günün sabahında neden ağlıyorum Bunu da kadere bağlıyorum Yüzünün detaylarını unuttum Gözlerin kahvenin en güzel tonuydu kuruttum Ben bi falda çıkan hikayenin geçmişinden kaçarken Söyle beni hangi tende unuttun ? Bu derdimin dermanı sen bile değilsin o yarin bigün denk gelmesin acımayacağım ahtım var Ne sen cehennemsin ne ben günahkar bi kul Ve peki söyle beni böyle yakmaya ne hakkın var Hakkım var İçimde ahtım var İnan öyle kurtulmayacağız Kaybedince anlayacağın Beni böyle bıraktın ya kahretsin İçimde sana yanan kocaman bi yangın var