ขอใช้คำว่าแฟน (จาก "ละคร มนต์รักหนองผักกะแยง")-ณเดชน์ คูกิมิยะ/เมลดา สุศรี

ช. : สงสัยว่าฉันนั้นเป็นอะไรหรือเปล่า? ก็ตั้งแต่เช้ามันคิดถึงเธออย่างนี้ ญ. : อยากบอกกับอ้ายคือกัน ทุกทุกวินาที ซูมื้อนี้ ก็คิดฮอดอ้ายถ่อนั้น ช. : เหลียวมองข้างฝาก็เห็นแค่หน้าของเธอ เก็บเอาไปเพ้อไปนอนละเมอในฝัน ญ. : ซนโต๋ของน้องนั้นเด้ คึดหลายพอปันกัน ช. : ถ้าอย่างงั้นเราจะต้องแก้ยังไง ช. : อยู่ตัวคนเดียวมันก็คงเหงาใจ ญ. : เหี่ยวแห้งตาย..ปล่อยทิ่มไว้จังซั่น ช. : อาการอย่างนี้ คงต้องมาฮักกัน ญ. : อ้ายนั้นพอซอยได้บ่ ช. : ฉันก็ไม่รู้เธอเป็นเหมือนกันหรือเปล่า? จะอยู่เหงาเหงา ให้เสียเวลาทำไม ญ. : สรุปจังซี่ละกัน บ่ต้องให้วุ่นวาย รวม : ตกลงไหมเฮามาเป็นแฟนกันเถาะ ช. : อยู่ตัวคนเดียวมันก็คงเหงาใจ ญ. : เหี่ยวแห้งตาย..ปล่อยทิ่มไว้จังซั่น ช. : อาการอย่างนี้ คงต้องมาฮักกัน ญ. : อ้ายนั้นพอซอยได้บ่ รวม : เฮามาฮักกันไว้ดีกั่ว ช. : อยู่ตัวคนเดียวมันก็คงเหงาใจ ญ. : เหี่ยวแห้งตาย..ปล่อยทิ่มไว้จังซั่น ช. : อาการอย่างนี้ คงต้องมาฮักกัน ญ. : อ้ายนั้นพอซอยได้บ่ รวม : เฮามาฮักกันไว้ดีกั่ว ช. : ฉันก็ไม่รู้เธอเป็นเหมือนกันหรือเปล่า? จะอยู่เหงาเหงา ให้เสียเวลาทำไม ญ. : สรุปจังซี่ละกัน บ่ต้องให้วุ่นวาย รวม : ตกลงไหมเฮามาเป็นแฟนกันเถาะ รวม : สรุปสถานะเฮาสองคนต่อไป ขอใช้คำว่าแฟน