Kaderim Kara-Tuğrul Bektaş/Decrat

Kaderim kara bak ne yana kaçacaz Felek derman aratır yârim bana Mahallen yanacak dünyayı saracak Ben n’apim ölüm peşimdeyken babam Gecelere ay düşer aklına ölüm haddini bilmeyen herkese zulüm Ve bi yanım dün gibi bi yarım bugün karanlık her yer bulamam yönü Duygularım ölüyor herkes katil kiralık şiirler ölüm saati Fişlesin herkesi beni yakan acılar en kuytu köşede bir gece vakti Kırılan gülleri defnettim dikenini öptüm acıyı reddettim Bana gül dedin aklımı vermek üzere sana ben sokaklarımı bahşettim Yanacak canı herkesin aklına düşmesin her sarılan yara kanamaz bak Sana yazmadığım tonlarca şiir var fazla günaha sebep olacaklar Kaçıncı vuslat yokluğa söyle metaneti kalmadı gönlümün artık O gözlere gitmeyi bırakıp dön vazoları kır sana geri camlar kalsın Dar sokak, zifiri karanlık, gözünü karartır aklım mezarlık Toprak kokar her mevsim bana yaprak dökerim bak bu baharda gel artık Kaderim kara bak ne yana kaçacaz Felek derman aratır yârim bana Mahallen yanacak dünyayı saracak Ben n’apim ölüm peşimdeyken babam İçimi döktüğüm karanlık hala aydınlıklara hasretken bana gül deme Gözleri sağır bi şairin her mısrasını sevmiş bu sokak Ciğerimi patlatıp sesimi göklere şarapnel yağdıran her derdimi Sen doğurdun al kaderimi sil yaşayacağım bahtıma ne çıkarsa Kapanan kapıları kırdı kalbin beyaz güvercin o kanlı nefsin Sen kokar hala burada mevsim ama demlenen acılara mağlup hepsi Ne güzel soldu ümitlerim aksini iddia eden gülüşlere Toprağa gömdüm gönlümü içini ferah tut yine olsun yine silerim ömrümü Gecelere gam düşer ahımı alma ki şerefine kırılan o kadehle barış Sebebini anlatan herkese kafa tutar inadım izlerim onunla kalıp Akşam güneşine denk hisleri firar bakışına tehdit canım Ona güller bahçesi veren bu güzlere umutlar ektim döküldü kanım Kaderim kara bak ne yana kaçacaz Felek derman aratır yârim bana Mahallen yanacak dünyayı saracak Ben n’apim ölüm peşimdeyken babam