Ante Min Argeis-Giorgos Giannias

Από το βάθος της ψυχής η απογοήτευση Φτάνει στο προσώπο να 'ναι ζωγραφισμένη Και ενώ φοβάμαι μη τυχόν και νοιώσεις τίποτα Μου λες πως βιάζεσαι κάποιος σε περιμένει Και για αντίο με φιλάς απλά στο μάγουλο Και δυο φορές ξάφνου μεγάλωσε η θλίψη Και προς τα πόδια σου ξεχύνονται τα αισθήματα Που ορκιζόμουνα καλά πως είχα κρύψει Άντε μην αργείς Γιατί δεν θέλω και πολύ μπρος σου να κλάψω Και αγωνίστηκα σαν άντρας να σε χάσω Γι' αυτό δεν θέλω όταν θα κλαίω να με δεις Άντε μην αργείς Γιατί η καρδιά μου δεν αντέχει άλλο πόνο Γιατί έχει μάθει πια να ζει για σένα μόνο Γι' αυτό δεν θέλω όταν θα κλαίω να με δεις Τα πραγματά σου από ώρα τα ετοιμάσες Και το δωμάτιο σκωτεινό μοιάζει και άδειο Και προς το μέρος μου προχώρησες δυο βήματα Ενώ τραγούδια χωρισμού παίζει το ράδιο Με' στη σιωπή βαθιά στα μάτια κοιταζόμαστε Και τι να πω και τι να πεις που ήρθε η ώρα Και τη ζωή μου εκεί που έλεγα πως άλλαξες Με τη σειρά σου και 'σύ μ' αφήνεις τώρα Άντε μην αργείς Γιατί δεν θέλω και πολύ μπρος σου να κλάψω Και αγωνίστηκα σαν άντρας να σε χάσω Γι' αυτό δεν θέλω όταν θα κλαίω να με δεις Άντε μην αργείς Γιατί η καρδιά δεν αντέχει άλλο πόνο Γιατί έχει μάθει πια να ζει για σένα μόνο Γι' αυτό δεν θέλω όταν θα κλαίω να με δεις