Autobiografia-Perfect

Miałem dzięsieć lat gdy usłyszał o nim świat w mej piwnicy był nasz klub, Kumpel radio zniósł usłyszałem "Blue Suede Shoes" i nie mogłem w nocy spać. Wiatr odnowy wiał darowano reszty kar znów się można było śmiać, w kawiarniany gwar jak tornado jazz sie wdarł i ja też chciałem grać... Ojciec, Bog wie gdzie martenowski stawiał piec, mnie paznokieć z palca zszedł. Z gryfu został wiór, grałem milion różnych bzdur i poznalem co to seks. Pocztówkowy szał każdy z nas ich pięćset miał zamiast nowej pary jeans. A w sobotnią noc był Luksemburg, chata, szkło jakże się chciało żyć! Było nas trzech w każdym z nas inna krew, ale jeden przyświecał nam cel, za kilka lat mieć u stóp cały świat- wszystkiego w bród. Alpagi łyk i dyskusje po świt, niecierpliwy w nas ciskał się duch, ktoś dostał w nos, to popłakał się ktoś- coś działo sie... Poróżniła nas za jej Roli Raksy twarz, każdy by się zabić dał. W pewną letnią noc, gdzieś na dach wyniosłem koc, i dostałem to, com chciał. Powiedziała mi, że kłopoty mogą być, ja jej, ze egzamin mam. Odkręciła gaz, nie zapukał nikt na czas, znow jak pies, byłem sam... Stu różnych ról, czym ugasić mój ból, nauczyło mnie życie jak nikt. W wyrku na wznak, przechlapalem swój czas- najlepszy czas. W knajpie dla braw, klezmer kazał mi grać takie rzeczy, że jeszcze mi wstyd, pewnego dnia zrozumiałem, że ja nie umiem nic... Słuchaj mnie tam! Pokonałem się sam, oto wysnił się wielki mój sen, tysięczny tłum spija słowa z mych ust- kochają mnie. W hotelu fan mówi: "Na taśmie mam to, jak w gardłach im rodzi się śpiew". Otwieram drzwi i nie mówię już nic, do czterech ścian...