Dag En Nacht-Ramses Shaffy

Ik was de vervreemde man, oprijzend uit de zee Te paard door de nacht op goed geluk Een bioloog aan de bar wacht op mij met een pen in de hand Hij slaat munt uit de Pernod die door mijn aderen vloeit Getik, getik, getik, geschreeuw, ik hoor geschreeuw Getik, geschreeuw, gehuil en opeens gaat alles draaien En met inkt wordt ieder mens op slag de mond gesnoerd Zie, de leugens kruipen onder langs de goten van de stad Leugens zonder gezicht, maar sterk En niemand had nog de moed omhoog te kijken Ik raakte alles kwijt, had geen gevoel meer van tijd En een verloren vrouw vroeg me de weg naar mijn geheim En ik keek al door haar heen wel kilometers ver Ontdekte dat ik zelf die weg nooit meer vinden zou Getik, getik, getik, geschreeuw, ik hoor geschreeuw Getik, geschreeuw, gehuil en opeens gaat alles draaien En de inkt droogt snel en plakt op alle handen En het bloed van alle leugens maakt hun ogen en oren rood Leugens zonder weerga minder nog dan stof Heb ik een mach om iedereen op slag te vernielen Ik brak met regelmaat, de tijd en de gewoonte Ik zag vrouwen stralen in de blinde ogen van de man En jij bent mooi, maar niet door mij Jij die de tijd beheerst en eeuwig twintig blijft Getik, getik, getik, geschreeuw, ik hoor geschreeuw Getik, geschreeuw, gehuil en opeens gaat alles draaien En zie de inkt heeft iedereen zijn testament gegeven Leugens raadselen zich ploegend door de aarde Geruchten van het kwaad, geruchten van de haat Leugens die alleen het luie oor verstaat Kijk de waarheid heeft het opgegeven En verloor de moed tot achterhalen De waarheid… kan niet banaler En jij mijn vriend, jij zult mij niet bedriegen Bij jou blijft alles waar Van jou is er maar één