Piti Gnanq-Nersik Ispiryan

Ախ, էն երկրի հողին մատաղ, պիտի գնանք վաղ թէ ուշ, Հրով լինի սրով լինի պիտի գնանք վաղ թէ ուշ, Արարատի գլխին դրօշ պիտի դնենք վաղ թէ ուշ, Հերթով լինի երթով լինի պիտի գնանք վաղ թէ ուշ, Արարատի գլխին երագոյն ծածանենք վաղ թէ ուշ, Հերթով լինի երթով լինի պիտի գնանք վաղ թէ ուշ։ Կորցրեցինք մեր հողերը երբ մեր ազգը թուլացաւ, Բակ ու գրիչ շատ սիրիլուց զէնք բռնելը մոռացաւ, Յոյսը դրինք արդարութեան սրի դերը ուրացաւ, Խաչով լինի գրչով լինի պիտի գնանք վաղ թէ ուշ, Յոյսը դրինք արդարութեան սրի դերը ուրացաւ Խաչով լինի գրչով լինի պիտի գնանք վաղ թէ ուշ, Հայկազուն ենք չենք վախենում թուրքի տուած ցաւերից, Բռնութիւնից հալածանքից մարդկութեան նենք դաւերից, Ինչքան էլ որ պարիսպները մեզ բաժանեն մեր երկրից, Հրով լինի սրով լինի պիտի գնանք վաղ թէ ուշ, Ինչքան էլ որ պարիսպները մեզ բաժանեն մեր երկրից, Հրով լինի սրով լինի պիտի գնանք վաղ թէ ուշ, Ես Նէրսիկն եմ հաւատում եմ մեր երկիրը կը տեսնենք, Եադաղանի լեզուն կտրող հայոց ցեռքը կը տեսնեմ, Մենք չտեսնենք մեր որդիքը թորից թորը կը տեսնի, Հրով լինի սրով լինի պիտի գնանք վաղ թէ ուշ, Մենք չտեսնենք մեր որդիքը թորից թորը կը տեսնի, Երդով լինի հերդով լինի պիտի գնանք վաղ թէ ուշ։