Şeyh Bedrettin Destanı-Zulfu Livaneli

Akdeniz yakası Aydın elleri Kuşlar gider bizim dede sultana Cemal'in görünce yürüdü dağlar Taşlar gider bizim dede sultana Duyduk ki Mustafa huruç eylemiş Aydın ellerinde karaburunda Bedrettin'in kelamını söylemiş Köylünün huzurunda Duyduk ki bu işler duyulurda durmak olur mu? Bir sabah erken Haymana Ovası'nda bir garip kuş öterken Sıska bir söğüt altında zeytin danesi yedik. Varalım dedik, görelim dedik Yapışıp sabanın sapına Çolkardeş toprağını Biz de biliyol, biz de biliyol Sürelim dedik. Düştük dağlara dağlara Aştık dağları dağları Bedrettin yiğitleri ufka baktılar Gitgide yaklaşıyordu toprağın sonu fermanlı bir ölüm kuşunun kanatlarıyla Oysaki onlar bu toprağı, bu kayalardan bakanlar onu Üzümü, inciri, narı, tüyleri baldan sarı, sütleri baldan koyu davarları İnce belli, aslan yeleli atlarıyla Duvarsız ve sınırsız bir kardeş sofrası gibi açmıştılar Katardan ayrılan turna sürüler Her andıkça ümüklerim sızılar İrili, ufaklı, emli kuzular Koçlar gider bizim dede sultana Bedrettin yiğitleri şehzade ordusunun karşısına çıktılar Dikişsiz aklibastı baş açık, yalınayak, yalın kılıçtılar Mübalağa cenk olundu Aydın'ın Türk köylüleri, Sakızlı Rum gemiciler, Yahudi esnafları, on bin mülhid yoldaşı Börtlüce Mustafa'nın Düşman ormanına on bin balta gibi daldı Hep bir ağızdan türkü, türküleri söyleyip Hep beraber sulardan, sulardan çekmek ağı Demiri oya gibi işleyip hep beraber Hep beraber sürebilmek, sürebilmek toprağı Balı, incirleri hep beraber yiyebilmek Yarin yanağından gayrı her şeyde, her yerde, Hep beraber, hep beraber, hep beraber demek için On binler verdi sekiz binini Yenildiler, yenenler yenilenlerin dikişsiz ak gömleğinde sildiler kılıçlarının kanını Ve hep beraber söylenen bir türkü gibi Hep beraber kardeş elleriyle işlenen toprak Edirne Sarayı'nda damızlanmış atların eşildi nalları ile Ve teker teker bir an içinde Omuzlarında dilim dilim kırbaç izleri Yüzleri kan içinde Geçer çıplak ayakları ile yüreğime basarak Geçer Aydın ellerinden Karaburun varlukları Baba Musa'mızdan almış cehdini Gördün mü kaygusuz zulmün vaktini Padişahlar tacı ile tahtını Yoklar gider bizim dede sultana Satırı çaldı cellat, çıplak boyunlar yarıldı nar gibi Yeşil bir daldan düşen elmalar gibi Birbiri ardınca düştü başlar Ve her baş düşerken yere Çarmıhından Mustafa baktı son defa Ve her yere düşen başın kılı depremedi İriş dede sultanım, iriş dede bir Başka bir söz demedi Aydın'da ortaklar Karaburun'da Kılıç ceran oldu oynuyor kınında Bir elim harmanda, bir elim kanda İriş dede sultan, gazaya iriş İmdi can günüdür gazaya iriş Bedrettin gülümsedi Aydınlandı içi gözlerinin dedi Mademki bu kerre malubuz Ne etsek, ne eylesek zait Gayri uzatma sözü Mademki fetva bize ait Verin ki basak bağrına mührümüzü Elim aydur dört kitaptan evveli Şeyh oğlu Bedrettin Bektaş-ı Veli Ortaklar adına Didem'in seli Çağlar gider bizim dede sultana Yağmur çiseliyor Serez'in esnaf çarşısında Bir bakırcı dükkanı karşısında Bedrettin'in bir ağaca asılı Yağmur çiseliyor Gecenin geç ve yıldızsız bir saatidir Ve yağmurda ıslanan, yapraksız dalda sallanan Şeyh'in çırılçıplak etidir Yağmur çiseliyor Serez Çarşısı dilsiz, Serez Çarşısı kör Havada konuşmamanın, görmemenin kahrolası hüznü Ve Serez Çarşısı kapatmış elleri ile yüzünü Yağmur çiseliyor Hep bir ağızdan türkü, türküleri söyleyip Hep beraber sulardan, sulardan çekmek ağı Demiri oya gibi işleyip hep beraber Hep beraber sürebilmek, sürebilmek toprağı Balı, incirleri hep beraber yiyebilmek Yarin yanağından gayrı her şeyde, her yerde, Hep beraber, hep beraber, hep beraber demek için