เวล่ำ-Paradox

[ti:เวล่ำ] [ar:Paradox] [al:Day Dreamer] [by:] [offset:0] [00:00.96]เวล่ำ - Paradox [00:02.97]Written by：อิทธิพงศ์ กฤดากร ณ อยุธยา/Paradox [00:07.34] [00:17.35]กับเวลาที่มันเรื่องใหญ่ [00:20.07] [00:21.70]กับวันที่มีความหมาย [00:23.95] [00:25.88]เวลาได้ทำให้ผ่าน [00:28.04] [00:30.04]ผ่านมาผ่านไป [00:31.56] [00:33.00]ความทรงจำที่มันร่วงหล่น [00:35.99] [00:37.90]ปะปนไปกับคำถาม [00:40.05] [00:41.57]ว่าหากเราจะย้อนเวลา [00:44.01] [00:45.68]กลับมาเหมือนเดิม [00:48.03] [00:51.12]จะทำอย่างไร [00:52.00] [00:54.77]จะทำได้ไหม [00:56.02] [00:58.57]ต้องทำอย่างไร [00:59.90] [01:05.56]แต่เวลาก็ยังเดินอยู่ [01:08.06] [01:09.82]ไม่เคยจะหยุดเคลื่อนไหว [01:12.02] [01:13.59]เป็นคำตอบของวันวาน [01:16.03] [01:17.61]และคำถามของวันพรุ่งนี้ [01:19.93] [01:21.46]ก็เวลาเหมือนบันไดเลื่อน [01:23.99] [01:25.76]ที่พาเราเคลื่อนต่อไป [01:27.99] [01:29.35]ต่อให้เราจะเดินสวนทาง [01:31.98] [01:33.80]ก็คงไม่นาน [01:35.99] [01:38.03]ผ่านมาผ่านไป [01:40.07] [01:42.52]จะเจ็บแค่ไหน [01:43.93] [01:46.74]ก็ต้องผ่านพ้นไป [01:47.90] [01:52.16]ทุกนาที เป็นดั่งเข็มทิ่มตอก [01:58.04] [01:58.98]อดีตวันคืนที่ย้อนมา [02:01.98] [02:03.11]มันบาดซ้ำเติม [02:04.60] [02:07.66]และวินาที [02:09.98] [02:11.02]ที่เจ็บเหมือนมีดกรีด [02:13.92] [02:14.84]ยิ่งจับให้มันย้อนคืน [02:17.95] [02:18.90]ยิ่งกรีดเฉือนใจ [02:20.83] [02:23.01]ต้องปล่อยมือ [02:23.89] [02:26.62]จากความทรงจำ [02:27.89] [02:45.83]เวลาคือนักเล่าเรื่อง [02:47.94] [02:49.61]ให้เราค่อยๆเข้าใจ [02:51.09] [02:53.70]ว่าที่จริงที่เราต้องการ [02:55.95] [02:58.64]ไม่ใช่จุดหมาย [03:00.00] [03:02.79]แต่สิ่งที่สำคัญ [03:03.84] [03:06.64]คือระยะทาง [03:08.09] [03:12.47]ทุกนาที [03:14.02] [03:15.05]เป็นดั่งเข็มทิ่มตอก [03:17.91] [03:18.87]อดีตวันคืนที่ย้อนมา [03:21.91] [03:22.97]มันบาดซ้ำเติม [03:24.48] [03:27.25]และวินาที [03:29.92] [03:30.78]ที่เจ็บเหมือนมีดกรีด [03:33.85] [03:34.82]ยิ่งจับให้มันย้อนคืน [03:37.93] [03:38.93]ยิ่งกรีดเฉือนใจ [03:40.42] [03:43.15]ต้องปล่อยวาง [03:43.98] [03:46.53]จากความทรงจำ [03:47.84] [03:51.02]และเดินต่อไป [03:51.93] [03:54.65]ผ่านเลยผ่านไป [03:55.89] [03:58.73]จะจดจำได้แค่ไหน [04:00.12] [04:02.68]ก็ต้องปล่อยผ่านเลยผ่านไป [04:05.11] [04:07.12]กับวันเวลา [04:07.92] [04:10.39]ที่ไม่คืนย้อนมา [04:11.90] [04:14.58]อย่างไรต่อไป [04:16.01] [04:19.22]ไม่เคยรู้เลย