ร่มคันเดียว-ปนัดดา เรืองวุฒิ/ปนัดดา เรืองวุฒิ

[ti:ร่มคันเดียว] [ar:ปนัดดา เรืองวุฒิ] [al:มีค่าเวลาเธอเหงา] [by:] [offset:0] [00:00.00]ร่มคันเดียว - ปนัดดา เรืองวุฒิ [00:12.17]Written by：มณฑวรรณ ศรีวิเชียร/บุรินทร์ สุภัครพงษ์กุล [00:24.35]มองท้องฟ้า มันก็มีเฆมฝน [00:28.69] [00:29.49]ต้องมีใครสักคนที่ตัดสินใจ [00:33.39] [00:36.21]ทำยังไง มีร่มเพียงคันเดียว [00:40.61] [00:41.69]มากกว่าสองคนคงจะไป [00:43.91] [00:44.62]ไม่ไหว [00:45.21] [00:48.16]ถ้าพื้นที่นี้มีไม่พอ [00:51.08] [00:51.62]ให้สามคน [00:52.63] [00:53.45]ก็มีใครสักคน ต้องไป [00:57.10] [01:00.89]ไม่ต้องรอให้ใครมาบอก [01:03.45] [01:04.06]ไม่ต้องรอให้มันลำบากใจใคร [01:07.74] [01:09.19]ฉันจะไปคนเดียวของฉันต่อ [01:12.08] [01:12.85]อาจจะดูว่ามันอ้างว้าง [01:15.49] [01:16.12]แต่ว่าทางที่เดินก็กว้างพอ [01:19.13] [01:20.80]ไม่ต้องรอไปแบ่งกับใคร [01:24.20] [01:36.60]เธอและเขา [01:37.65] [01:38.53]ในท่ามกลางสายฝน [01:40.63] [01:41.71]ก็ยังมีคนเคียงข้างกางร่มไป [01:45.17] [01:48.20]มีแค่ฉัน เดินจากไปลำพัง [01:52.12] [01:53.55]จะตากฝนยังไง [01:55.49]ต้องทนให้ไหว [01:57.23] [02:00.07]ถ้าพื้นที่นี้มีไม่พอ [02:03.05] [02:03.98]ให้สามคน [02:04.53] [02:05.55]ก็มีใครสักคน ต้องไป [02:09.00] [02:12.98]ไม่ต้องรอให้ใครมาบอก [02:15.49] [02:16.21]ไม่ต้องรอให้มันลำบากใจใคร [02:19.68] [02:21.08]ฉันจะไปคนเดียวของฉันต่อ [02:24.15] [02:25.03]อาจจะดูว่ามันอ้างว้าง [02:27.48] [02:28.14]แต่ว่าทางที่เดินก็กว้างพอ [02:31.07] [02:33.14]ไม่ต้องรอไปแบ่งกับใคร [02:36.21] [02:37.12]ถ้าเรื่องนี้มันมีสักคน [02:39.23] [02:40.00]ต้องเสียใจ [02:41.31] [02:42.51]ฉันก็พร้อมเต็มใจจะรับมัน [02:46.28] [02:49.08]ถ้าเรื่องนี้มันควรจบแล้วตั้งนาน [02:52.64] [02:54.06]และฉันจะยอมรับปาก [02:55.99] [02:56.81]และพร้อมจะเดินจากไป [02:59.47] [03:13.03]ไม่ต้องรอให้ใครมาบอก [03:15.50] [03:16.01]ไม่ต้องรอให้มันลำบากใจใคร [03:19.56] [03:21.43]ฉันจะไปคนเดียวของฉันต่อ [03:24.08] [03:24.98]อาจจะดูว่ามันอ้างว้าง [03:27.48] [03:28.13]แต่ว่าทางที่เดินก็กว้างพอ [03:31.14] [03:33.24]ให้ฉันได้เดินต่อไป [03:34.99] [03:37.41]ไม่ต้องรอให้ใครมาบอก [03:39.50] [03:40.12]ไม่ต้องรอให้มันลำบากใจใคร [03:43.62] [03:45.16]ฉันจะไปคนเดียวของฉันต่อ [03:48.55]อาจจะดูว่ามันอ้างว้าง [03:51.95]แต่ว่าทางที่เดินก็กว้างพอ [03:55.09] [03:56.89]ไม่ต้องรอไปแบ่งกับใคร